Zarejestruj się

Deklaracja z Kigali zobowiązuje się do przezwyciężenia niesprawiedliwości klimatycznej

Podczas szczytu w Kigali klimatolodzy wydali głośne wezwanie do działania, podkreślając konieczność zwiększenia finansowania, transferu technologii i udostępniania danych, co stawia naukowców z Globalnego Południa w czołówce regionalnych i międzynarodowych badań nad klimatem.

Klimatolodzy zebrali się w Kigali w Rwandzie w październiku ubiegłego roku i wezwali do „większych ambicji” i pilnych działań w celu rozwiązania problemu zmian klimatycznych. 

W drugim Konferencja Otwartej Nauki Światowego Programu Badań nad Klimatem (WCRP) w Kigali w Rwandzie 1,400 delegatów zajmujących się klimatologią podkreśliło, że naukowcy, rządy i przemysł muszą współpracować nad rozwiązaniami, które można jak najszybciej wdrożyć w praktyce oraz że naukowcy z Globalnego Południa muszą odegrać wiodącą rolę.

„Silniejsze partnerstwo między Globalną Północą a Południem musi obejmować wspólne wysiłki, aby umożliwić regionalnemu, oddolne określenie potrzeb i priorytetów badawczych, a także towarzyszącą temu zmianę w kierunku większej siły zrzeszania się Globalnego Południa” – napisali klimatolodzy w swoim raporcie wspólna deklaracja z Kigali. „Takie podejście musi być prawdziwym globalnym partnerstwem, które aktywnie umożliwia współprzywództwo Globalnej Północy z Globalnym Południem”.

Wzmacnianie pozycji afrykańskich naukowców w zakresie odporności na zmiany klimatyczne

Podobnie jak większość krajów Globalnego Południa, krajów afrykańskich zmierzyć się z najgorszymi skutkami zmian klimatycznych, począwszy od powodzi po nieurodzaj, pożary i inne katastrofalne szkody. Ale właśnie dlatego naukowcy z regionu są dobrze przygotowani do kierowania wysiłkami na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatycznym. 

Dla naukowców z Globalnego Południa oznacza to zwiększenie finansowania i transferu technologii, a także udostępnianie danych i, co ważne, umieszczenie naukowców z regionu „na czele regionalnych i międzynarodowych badań nad klimatem” – argumentuje deklaracja z Kigali. 

„Ponieważ Afryka ponosi największy ciężar skutków związanych ze zmianą klimatu, mimo że odpowiada za mniej niż 5% emisji gazów cieplarnianych na świecie, niezwykle ważne jest, aby głosy mieszkańców Afryki aktywnie uczestniczyły w kształtowaniu programu badań i działań na rzecz klimatu” – dodaje prezes ISC Peter Gluckman, który przemawiał na konferencji. 

Globalna solidarność na rzecz sprawiedliwości klimatycznej: perspektywy od początkuKariera badacz

Ten artykuł jest częścią serii specjalnych blogów opracowanych w celu podnoszenia świadomości na temat perspektyw klimatycznych sprzyjających włączeniu społecznemu, ze szczególnym uwzględnieniem badaczy rozpoczynających karierę (ECR) i naukowców z Globalnego Południa. W tym artykule dr Leandro Diaz, klimatolog z Argentyny, dzieli się swoim spojrzeniem na globalną solidarność na rzecz sprawiedliwości klimatycznej.

Priorytety klimatyczne Kigali: pilna adaptacja i wczesne ostrzeżenia

Naukowcy obecni na konferencji podkreślili, że kraje muszą dotrzymać zobowiązań dotyczących stopniowego wycofywania paliw kopalnych i przyspieszenia przejścia na energię odnawialną. Jednocześnie w miarę pogłębiania się konsekwencji zmian klimatycznych przystosowanie się do zmian klimatycznych stało się nieuniknioną koniecznością. 

Jednak środki podjęte w regionie nie są kontynuowane, a dostępnych środków finansowych i danych klimatycznych, które mogłyby pomóc w przyszłych wysiłkach adaptacyjnych, jest niewiele, ostrzegają klimatolodzy w deklaracji z Kigali. „Obecny poziom adaptacji jest niewystarczający, aby przeciwdziałać obserwowanym już skutkom zmian klimatycznych” – zauważają, co doprowadziło do „znacznej i rosnącej przepaści” między Globalną Północą a Południem. 

Aby wypełnić tę lukę, jednym z kluczowych zaleceń konferencji w Kigali jest skupienie się na dostarczaniu dokładnych, szczegółowych danych naukowych, które pomogą społecznościom radzić sobie z natychmiastowymi i długoterminowymi skutkami zmiany klimatu.

Klimatolodzy podkreślili również potrzebę lepszych systemów wczesnego ostrzegania i gotowości na wypadek klęsk żywiołowych, aby chronić przed katastrofami klimatycznymi – np utrzymująca się susza w Rogu Afryki oraz powódź w Libii. „Sukces wymaga pogłębienia wiedzy o klimacie, zaangażowania się w większe ambicje w zakresie łagodzenia zmiany klimatu i adaptacji do niej oraz opracowania systemów wspierania decyzji klimatycznych” – piszą.  

Opóźnianie działań jedynie ograniczy możliwości, dodają: „Środki adaptacyjne staną się ograniczone lub nawet niewykonalne w niektórych regionach, co doprowadzi do powszechnych i niesprawiedliwych strat i szkód oraz zwiększonej migracji”. Zauważają, że koszt nierobienia niczego jest znacznie większy. „Wszelkie dalsze opóźnienia w łagodzeniu zmiany klimatu poważnie zwiększą ryzyko i skutki oraz będą wymagać w przyszłości znacznie kosztowniejszych reakcji w zakresie adaptacji i łagodzenia”.

Ludzki wymiar ograniczania ryzyka katastrof: nauki społeczne i adaptacja klimatyczna 

 W tym artykule dr Roché Mahon, socjolog specjalizujący się w klimatach, podkreśla, w jaki sposób nauki społeczne mogą skutecznie poprawić adaptację do klimatu i ostatecznie uratować życie.

Wypełnienie luki poprzez nowe podejście oparte na „wielkiej nauce”.

Globalna nauka potrzebuje „nowego, wielkiego podejścia naukowego”, aby sprostać tym palącym wyzwaniom, dodaje Gluckman. Zwiększenie wysiłków na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej „będzie wymagało intensywnej współpracy międzynarodowej w zakresie badań i innowacji w celu opracowania i dostarczenia skutecznych rozwiązań we wszystkich sektorach gospodarki światowej” – argumentuje. 

„Musimy promować szersze wykorzystanie dowodów w procesie decyzyjnym i wspierać rozwój wydajnych, skalowalnych, przystępnych cenowo i włączających innowacji” – dodaje. „Nauka sama w sobie musi się zmienić” – dodaje, kładąc nacisk na szerszy zakres dyscyplin i radykalnie zwiększając fundusze. 

Naukowcy podkreślają, że problem nie może być pilniejszy: „To globalne partnerstwo należy natychmiast rozwinąć ze względu na pilność problemu i nieodwracalność zmian klimatycznych”.

Od monsunowej radości do strachu: przebudzenie kryzysu klimatycznego

W tym artykule dr Shipra Jain, fizyk i klimatolog z Indii, dzieli się swoimi przemyśleniami na temat zmian klimatycznych i ich wpływu na społeczeństwo.


Może Cię również zainteresować

Jeden świat, jeden klimat: planetarne wezwanie do działania

Ambasador Macharia Kamau, członek Globalnej Komisji ISC ds. Misji Naukowych na rzecz Zrównoważonego Rozwoju, nalega, aby społeczność międzynarodowa zlikwidowała lukę Północ-Południe w badaniach naukowych nad klimatem i dążyła do podejścia „jeden świat, jeden klimat” w celu uzyskania globalnych i zrównoważonych rozwiązań kryzys klimatyczny.


Bądź na bieżąco dzięki naszym newsletterom


Photo by Faustyna T on Unsplash


Zastrzeżenie
Informacje, opinie i zalecenia prezentowane na naszych gościnnych blogach są opiniami poszczególnych autorów i niekoniecznie odzwierciedlają wartości i przekonania Międzynarodowej Rady Naukowej.