Belgijska Królewska Akademia Nauki i Sztuki jest członkiem od 1919 roku.
Belgia jest członkiem ISC poprzez swoje dwie odpowiednie akademie, a mianowicie:
Académie Royale des Sciences, des Lettres et des Beaux-Arts de Belgique (ARB)
Instytucja ta, założona 12 stycznia 1769 r. jako „Société littéraire de Bruxelles”, została przekształcona w Akademię 16 grudnia 1772 r. przez cesarzową Marię Teresę. 1 grudnia 1845 r. król Leopold I nadał Akademii nowy Statut i Regulamin; rządzą nim do dziś.
Akademia, licząca 90 członków, 60 korespondentów i 150 współpracowników (członków zagranicznych), podzielona jest na trzy Katedry: Nauk ścisłych, Literatury oraz Nauk Moralnych i Politycznych oraz Sztuk Pięknych. Każda klasa liczy 30 członków, 20 korespondentów i 50 współpracowników.
Królewska Flamandzka Akademia Nauki i Sztuki (KVAB)
Instytucja ta została powołana dekretem królewskim z dnia 16 marca 1938 r.; nowy statut i nową nazwę podpisał Jego Królewska Mość Król Albert II (dekret królewski z dnia 2 grudnia 1998 r.). Ma taką samą strukturę jak Académie Royale des Sciences, des Lettres et des Beaux-Arts de Belgique (ARB), ale każda klasa ma tylko 10 członków korespondujących, oprócz 30 członków i 50 członków zagranicznych. Jego Królewska Mość Król Albert II jest patronem obu akademii.
ARB i KVAB są współsponsorami różnych komitetów i działań, m.in. komitetów krajowych związanych z ISC i jej stowarzyszonymi organami.
W celu koordynowania tych działań utworzono organizację parasolową, do której wszelka poczta i informacje dotyczące Związków ISC należy kierować na adres: Królewskie Akademie Nauki i Sztuki Belgii (RASAB).
Wśród innych działań promowanych przez Akademie należy wymienić następujące wspólne inicjatywy: Królewską Komisję ds. Historii, Królewską Komisję ds. Dialektologii i Toponimii oraz Radę Nauk Stosowanych Królewskiej Akademii Belgijskiej (BACAS), która jest członkiem Euro-CASE i CAETS. Akademie publikują także Biografię Narodową – każda w swoim własnym języku, a także są członkami Międzynarodowej Unii Akademickiej (IAU), która od 1919 r. ma swoją siedzibę administracyjną przy ARB.
Obie Akademie mają ponadto swoje specyficzne działania. Doradzają rządom federalnym i (odpowiednim) władzom wspólnotowym w sprawach związanych z nauką, humanistyką i sztukami pięknymi i często wydają opinie w tych sprawach. Są ośrodkami współpracy belgijskich i zagranicznych uczonych i artystów, utrzymującymi częste kontakty ze swoimi belgijskimi i zagranicznymi odpowiednikami. Akademie organizują, wspólnie lub osobno, sympozja o tematyce naukowej, literackiej, filozoficznej i tym podobnych oraz wystawy o charakterze naukowym lub artystycznym. Przyznają określone nagrody w oparciu o coroczne konkursy, nagrody i dotacje fundacji oraz posiadają własne wydawnictwa (Roczniki, Biuletyny i Transakcje Zajęcia, zbiory Rozpraw Naukowych).
ARB zarządza Centralnym Funduszem Artystów Belgijskich, Fundacją Arthura Mergelyncka, Fundacją J. i Y. Ochs-Lefebvre, Fundacją Jean-Marie Delwarta i utworzyła kilka własnych komitetów, np. jeden ds. Praw Człowieka. Utrzymuje kontakty z wieloma siostrzanymi uczelniami, na przykład z Institut de France, Academia Romana, Akademiami Polski i Izraela oraz Académie Européenne des Sciences, des Arts et des Lettres.
KVAB posiada także własne komisje, np. Historii Prawa, Historii Gospodarczej, Studiów Klasycznych, Historii Morskiej, Humanizmu w Holandii. Prawa człowieka. W 1993 roku założyła Centrum Kultury Europejskiej, które organizuje kolokwia i wykłady. Posiada szczególne powiązania współpracy naukowej z akademiami w Amsterdamie, Bukareszcie, Budapeszcie, Krakowie, Paryżu, Pradze, Wiedniu i Warszawie oraz ma obowiązki operacyjne w ALLEA i EASAC.
