Międzynarodowa Unia Krystalografii (IUCr)

Utworzenie Międzynarodowej Unii Krystalografii (IUCr) zostało omówione na międzynarodowym spotkaniu, które odbyło się w Londynie w maju 1946 r.; związek został przyjęty jako członek ICSU w dniu 7 kwietnia 1947 r.

Jego cele są następujące:

• promowanie współpracy międzynarodowej w krystalografii i przyczynianie się do rozwoju wszystkich aspektów krystalografii
• promowanie międzynarodowych publikacji badań krystalograficznych
• ułatwienie standaryzacji metod, jednostek, nomenklatury i symboli stosowanych w krystalografii
• skupienie się na związkach krystalografii z innymi naukami

Od chwili powstania Unia pozostaje centralnym punktem międzynarodowej współpracy w dziedzinie krystalografii. W odbywających się co trzy lata kongresach, organizowanych w powiązaniu ze spotkaniami biznesowymi związku (Zgromadzeniami Ogólnymi), bierze udział od 1,500 do 3,000 naukowców. Związek organizuje lub sponsoruje także wiele mniejszych spotkań.

Utworzyło 23 komisje, które zajmują się albo główną działalnością wydawniczą, albo głównym tematem lub dziedziną zainteresowania krystalografów. Druga grupa komisji organizuje wiele międzynarodowych projektów związanych z ustaleniem akceptowanych w skali międzynarodowej standardów lub metod postępowania, a także organizuje specjalistyczne spotkania lub warsztaty dla młodych naukowców.

Związek wydaje własne międzynarodowe czasopismo naukowe Acta Crystallographica, główne czasopismo publikujące badania krystalograficzne. Dziś obejmuje 8,000 2019 stron internetowych rocznie i jest podzielony na sześć działów. Społeczność krystalograficzna jest właścicielem i kontrolą czasopisma oraz jego siostrzanych publikacji, Journal of Applied Crystallography, Journal of Synchrotron Radiation, flagowego czasopisma IUCrJ oraz specjalistycznej publikacji danych IUCrData. Związek powołuje redaktorów czasopism i ponosi wyłączną odpowiedzialność za finanse tych publikacji. Inne ważne publikacje naukowe związku to Międzynarodowe Tablice Krystalografii, które zawierają teorię grup krystalograficznych (zapewniające podstawowe prace referencyjne dla wszystkich oznaczeń struktury kryształów) oraz tablice matematyczne, fizyczne i chemiczne wymagane w pracach krystalograficznych. Tom dziewiąty, Dyfrakcja proszkowa, opublikowany w XNUMX r., oraz wczesne rozdziały dziesiątego, pt. Spektroskopia absorpcyjna promieni rentgenowskich i techniki pokrewne, są dostępne w Internecie.

Photo by Jasona D on Unsplash