Naukowcy z Australii i Nowej Zelandii sieją ziarna sukcesu u naukowców z Wysp Pacyfiku

Dziesięciu naukowców z Wysp Pacyfiku będących na wczesnym i średnim etapie kariery zostało przyjętych przez starszych mentorów naukowych z Australii i Nowej Zelandii w ramach nowego programu, którego celem jest pomoc naukowcom z krajów o niskich dochodach w budowaniu kariery akademickiej w ich ojczystych krajach.

Według grupy mentorów wypalenie zawodowe, brak perspektyw zawodowych i finansowych oraz konflikty w priorytetach rodzinnych to niektóre z powodów, dla których wielu naukowców rezygnuje z kariery zawodowej na rzecz lepszego wynagrodzenia i bardziej przyjaznych rodzinie warunków pracy.

Dr Petra Lundgren, Dyrektor Międzynarodowa Rada Naukowa Regionalny Punkt Kontaktowy dla Azji i Pacyfiku, powiedział, że program został ustanowiony, aby pomóc naukowcom w budowaniu trwałej kariery akademickiej w krajach o niskich dochodach.

„Brak wsparcia w celu zatrzymania początkujących naukowców w środowisku akademickim, szczególnie w niektórych częściach Azji i Pacyfiku, doprowadził do obaw o „drenaż mózgów”, w wyniku którego naukowcy zmuszeni byli opuścić środowisko akademickie, co spowodowało lukę w lokalnej wiedzy fachowej, która mogłaby służyć do podejmowania decyzji w niektórych z najbardziej narażonych krajów świata. Celem tego programu jest wsparcie tych naukowców w identyfikowaniu ścieżek kariery, aby mogli pozostać w środowisku akademickim”.

Dr Petra Lundgren, Dyrektor Międzynarodowa Rada Naukowa Regionalny Punkt Kontaktowy dla Azji i Pacyfiku

Pierwsza grupa pomyślnie przyjętych podopiecznych, którzy dołączyli do programu Program mentoringu akademickiego dla regionu Azji i Pacyfiku pochodzą z Fidżi, Nowej Kaledonii, Vanuatu, Papui-Nowej Gwinei i Samoa i mają szerokie spektrum doświadczeń badawczych, m.in. w dziedzinie robotyki, rdzennego biznesu, marketingu, neuronauki, edukacji, środowiska i integracji społecznej.

Podczas warsztatów, których celem było zidentyfikowanie barier utrudniających udaną karierę naukową w regionie Pacyfiku, wyłoniły się kluczowe tematy związane z brakiem funduszy na narzędzia badawcze, w tym oprogramowanie i sprzęt, a także z wysokimi kosztami publikacji w czasopismach o otwartym dostępie i dostępem do płatnych artykułów badawczych.

„Nie mamy dostępu do narzędzi analitycznych, baz danych i czasopism naukowych, które mają kraje pierwszego świata. Nasza własna praca jest za płatną ścianą, do której nikt nie ma dostępu, a kończymy na cytowaniu Europejczyków i Amerykanów częściej niż kogokolwiek innego”.

Jasbant (Jasmine) Kaur, studentka studiów magisterskich na Uniwersytecie Południowego Pacyfiku.

Mentor Nick Cradock-Henry, główny naukowiec w GNS Science, mówi, że problem finansowania nie jest niczym nowym. Wiele barier dla nauki sprowadza się do finansowania, ale dostęp do czasopism jest jeszcze większym zmartwieniem.

„Dostęp do finansowania to odwieczny problem, niezależnie od tego, gdzie na świecie się znajdujesz. Myślę jednak, że najbardziej uderzyła mnie informacja zwrotna, że ​​jeśli nie możesz opublikować swojego artykułu w czasopiśmie o otwartym dostępie, to nie możesz być cytowany, co wpływa na rozwój twojej kariery”.

Dr Nick Cradock-Henry, główny naukowiec, nauka GNS | Te Pῡ Ao

Poruszono także kwestie braku możliwości współpracy z innymi naukowcami z regionu Pacyfiku ze względu na niewielką liczbę pracowników naukowych w tej dziedzinie, a także bariery utrudniające współpracę poza granicami kraju ze względu na izolację geograficzną.

„Istnieje cienka granica między próbą sprawienia, by ludzie stali się szanowanymi akademikami w zachodnim sensie, a próbą promowania czegoś, co jest prawdziwą nauką Pacyfiku, więc jak ją pokonać? Myślę, że to jest kluczowe pytanie. Chodzi o równowagę między wiedzą, jak grać w tę grę, a zmianą gry, ponieważ obecny system nie jest nastawiony na sukces Pacyfiku”.

Dr Aaron Jenkins, Horizon Fellow i starszy pracownik naukowy Fellow w zakresie zdrowia planetarnego, Uniwersytet w Sydney

Przez następne 12 miesięcy 10 mentorów będzie pracować ze swoimi podopiecznymi, aby stworzyć im możliwości wspierania aspiracji w zakresie przywództwa akademickiego, a także zbudować sieć współpracowników naukowych w regionie Pacyfiku.